- Wat is lichaamsbeeld?
- Negatief lichaamsbeeld
- Problemen met het lichaamsbeeld bij eetstoornissen
- Negatief lichaamsbeeld en andere aandoeningen
- Dysmorfe stoornis van het lichaam
- Behandeling voor negatief lichaamsbeeld
- Cognitieve gedragsinterventies
- Fitness training
- Interventies voor mediageletterdheid
- Zelfrespectinterventies
- Psycho-educatie
- Op dankbaarheid gebaseerde interventies
- Strategieën om thuis te proberen
Distress van het lichaamsbeeld wordt vaak gezien als een symptoom van een eetstoornis. Niet iedereen met een eetstoornis heeft echter een problematisch lichaamsbeeld en veel mensen zonder eetstoornis hebben een slecht lichaamsbeeld. Dus hoe kunnen we de relatie tussen lichaamsbeeld en eetstoornissen begrijpen?
1:28Kijk nu: veelvoorkomende tekenen van een eetstoornis
Wat is lichaamsbeeld?
Lichaamsbeeld is het subjectieve beeld dat mensen van hun eigen lichaam hebben, dat verschilt van hoe hun lichaam er in werkelijkheid uitziet. Lichaamsbeeld is een complexe constructie en bestaat uit overtuigingen, gedachten, percepties, gevoelens en gedragingen. De manier waarop we onszelf en ons lichaam zien, heeft een impact op onze gezondheid, op onze mentale gezondheid en op onze relaties. Een gezond lichaamsbeeld omvat het hebben van een objectieve perceptie van iemands uiterlijk en het vermogen om iemands waarde als persoon te scheiden van hoe iemand eruit ziet.
Negatief lichaamsbeeld
Een negatief lichaamsbeeld wordt vaak gekenmerkt door ontevredenheid over het uiterlijk en gedrag zoals diëten, controleren en/of vermijden, in een poging de ontevredenheid te verminderen. Een negatief lichaamsbeeld ontstaat vaak tijdens de kindertijd
Studies tonen aan dat ongeveer 50 procent van de preadolescente meisjes en 30 procent van de preadolescente jongens een hekel aan hun lichaam hebben en dat 60 procent van de volwassen vrouwen en 40 procent van de volwassen mannen een negatief lichaamsbeeld hebben.
De term "normatieve ontevredenheid" werd voor het eerst gebruikt door Rodin en collega's in 1984 om ontevredenheid over lichaamsgrootte en vorm te beschrijven. Het bleek zo wijdverbreid onder vrouwen te zijn dat werd vastgesteld dat het "normatief" of normaal was. Een recent grootschalig onderzoek onder 18- tot 79-jarige IJslanders toonde aan dat bijna 43 procent ontevreden was over hun lichaamsgewicht en meer dan 71 procent vond dat ze moesten afvallen. Hoewel de gemiddelde BMI hoger was bij mannen, waren er meer vrouwen dan mannen in elke leeftijdsgroep ontevreden waren over hun lichaamsgewicht.
Problemen met het lichaamsbeeld bij eetstoornissen
Eetstoornissen zijn complexe psychische aandoeningen die worden veroorzaakt door zowel genetische als omgevingsfactoren - een negatief lichaamsbeeld is slechts één mogelijke oorzaak. Een negatief lichaamsbeeld is echter prominent aanwezig bij eetstoornissen, omdat veel mensen met een eetstoornis veel waarde hechten aan hun lichaamsvorm en gewicht bij het bepalen van hun eigenwaarde.
Deze "overwaardering van vorm en gewicht" is een symptoom van sommige, maar niet alle, eetstoornissen. Iemands zelfevaluatie die onevenredig wordt beïnvloed door lichaamsvorm en gewicht, komt overeen met een diagnose van anorexia nervosa of boulimia nervosa. Een diagnose van anorexia nervosa is bovendien consistent met een stoornis in de manier waarop iemands lichaamsgewicht of lichaamsvorm wordt ervaren of een onvermogen om de ernst van het huidige lage lichaamsgewicht te herkennen.
Overwaardering van vorm en gewicht is geen vereist kenmerk van de eetbuistoornis (BED), de meest voorkomende eetstoornis. Onderzoek wijst uit dat slechts ongeveer 60 procent van de BED-patiënten voldeed aan de criteria voor overwaardering van vorm en gewicht. Het lijkt er echter op dat patiënten met BED die een preoccupatie met vorm en gewicht ervaren, een ernstiger vorm van BED kunnen hebben. Patiënten met de eetstoornis vermijdende restrictieve voedselinnamestoornis (ARFID) ervaren doorgaans geen enkele preoccupatie met vorm en gewicht.
Negatief lichaamsbeeld en andere aandoeningen
Ontevredenheid over het lichaam kan leiden tot diëten en eetstoornissen, wat een toegangspoort kan zijn tot een eetstoornis.
Ontevredenheid over het lichaam is niet alleen een risicofactor of symptoom van een eetstoornis, maar het kan ook een risicofactor zijn voor depressie, angst en een laag zelfbeeld. Het is dus een gemeenschappelijk doelwit voor preventie-inspanningen.
Dysmorfe stoornis van het lichaam
Body dysmorphic disorder (BDD) is een andere psychiatrische stoornis, geclassificeerd als een soort obsessief-compulsieve en verwante stoornissen. Mensen met BDD zijn bezig met een of meer niet-bestaande of lichte gebreken of gebreken in hun fysieke verschijning, waaronder vorm.
Dysmorfe stoornis van het lichaamOm de diagnose BDD te krijgen, moet een persoon zich herhalend gedrag vertonen (zoals controleren of geruststelling zoeken) gerelateerd aan de preoccupatie en het moet een beperking in het functioneren veroorzaken. Als de bezorgdheid over het lichaamsbeeld van het individu echter alleen voorkomt in de context van een eetstoornis, wordt alleen de eetstoornis gediagnosticeerd. Het is niet ongebruikelijk dat patiënten zowel een eetstoornis als BDD hebben (de laatste richt zich op andere problemen dan gewicht of lichaamsvet).
Ontevredenheid over lichaamsgewicht en grootte wordt al lang erkend als een probleem bij vrouwen, maar de laatste jaren is het een toenemend probleem bij mannen. Eén type lichaamsdysmorfiestoornis, spierdysmorfie, treft voornamelijk mannen die gespierder willen zijn. Omdat veel patiënten met spierdysmorfie zich bezighouden met lichaamsbeweging en veranderingen in eten die zijn ontworpen om het lichaamsgewicht en de vorm te beïnvloeden, zijn verschillende onderzoekers van mening dat spierdysmorfie eigenlijk een versie is van anorexia nervosa die nauwer aansluit bij de traditionele mannelijke gendernormen.
Behandeling voor negatief lichaamsbeeld
Onderzoek toont aan dat het lichaamsbeeld vaak een van de laatste symptomen van een eetstoornis is die tijdens de behandeling verbetert. Zelfs als we rekening houden met verschillende behandelingen en symptomen tussen patiënten, volgen de stadia van herstel van een eetstoornis een redelijk vergelijkbaar patroon. Bijna universeel lijken gewichtsherstel en gedragsveranderingen vooraf te gaan aan psychologisch herstel. En een zekere mate van angst en preoccupatie met het lichaamsbeeld kan aanhouden na herstel van een eetstoornis, aangezien het niet normaal is dat mensen in onze samenleving volledig vrij zijn van zorgen over het lichaamsbeeld.
Er zijn verschillende interventies ontworpen om een negatief lichaamsbeeld aan te pakken. Deze interventies vallen in verschillende brede categorieën, waaronder:
- cognitieve gedragstherapie
- fitness training
- mediageletterdheid
- verbetering van het gevoel van eigenwaarde
- psycho-educatie
- dankbaarheid
In veel gevallen omvatten behandelingen meer dan één interventiecategorie. Cognitieve gedragsbehandelingen en programma's voor mediageletterdheid omvatten bijvoorbeeld vaak psycho-educatie.
Cognitieve gedragsinterventies
Cognitieve gedragsinterventies worden het vaakst gebruikt om het lichaamsbeeld aan te pakken. Deze interventies helpen individuen om disfunctionele gedachten, gevoelens en gedragingen die bijdragen aan een negatief lichaamsbeeld, te wijzigen. De gebruikte technieken omvatten zelfcontrole, cognitieve herstructurering, training voor het schatten van de lichaamsgrootte, blootstelling aan triggers en spiegelblootstelling. Een van de bekendste cognitieve gedragsprogramma's om het lichaamsbeeld aan te pakken, is het Body Image Workbook van Thomas Cash.
Fitness training
Fitnesstrainingsinterventies omvatten oefeningen die gericht zijn op het verbeteren van fysieke capaciteiten, zoals spierkracht. Objectieve verbeteringen in fysieke fitheid zijn niet zo belangrijk als waargenomen verbeteringen. Fitnesstraining kan ook het lichaamsbeeld verbeteren door mensen aan te moedigen zich meer op de functionaliteit van hun lichaam te concentreren en minder op hun uiterlijk.
Interventies voor mediageletterdheid
Interventies op het gebied van mediageletterdheid leren individuen om de mediabeelden en berichten die kunnen bijdragen aan een negatief lichaamsbeeld kritisch te evalueren en uit te dagen. Beelden van zeer dunne modellen en berichten zoals "Thin is beautiful" kunnen bijvoorbeeld worden uitgedaagd. Technieken die worden gebruikt bij interventies op het gebied van mediageletterdheid zijn onder meer onderwijs en pleitbezorging.
Zelfrespectinterventies
Strategieën voor zelfrespect die worden gebruikt bij de behandeling van een negatief lichaamsbeeld, zijn gericht op het identificeren en waarderen van individuele verschillen, zowel wat betreft het lichaamsbeeld als de interne kwaliteiten en talenten. Strategieën zijn ook gericht op het ontwikkelen van gezonde copingvaardigheden
Psycho-educatie
Psycho-educatieve strategieën leren individuen over kwesties die verband houden met een negatief lichaamsbeeld, inclusief de oorzaken en gevolgen ervan. Psycho-educatieve strategieën worden vaak gebruikt in combinatie met een van de andere soorten interventies.
Op dankbaarheid gebaseerde interventies
Een nieuwere reeks lichaamsbeeldinterventies omvat op dankbaarheid gebaseerde strategieën zoals dankbaarheidsdagboeken, lijsten, reflecties en meditaties. Dergelijke interventies zijn bedoeld om de waardering voor niet op uiterlijk gebaseerde aspecten van zichzelf te vergroten
Strategieën om thuis te proberen
Hier zijn enkele zelfhulpstrategieën op basis van enkele van de bovenstaande interventies die u zelf kunt doen om het lichaamsbeeld te verbeteren:
- Houd een dankbaarheidsdagboek bij voor het lichaam. Een dagelijkse routine met zelfspothoudende opmerkingen over je lichaam zorgt ervoor dat je je waarschijnlijk slechter gaat voelen. Om tot een evenwichtiger perspectief te komen, is het belangrijk om je aandacht te gaan verleggen en goede dingen aan je lichaam te waarderen. Een manier om dit te bereiken, is door een dagboek bij te houden voor de dankbaarheid van het lichaam. Probeer dagelijks iets te schrijven dat positief is over je lichaam. U kunt dingen opnemen als: "Ik had een goede haardag", "Mijn benen lieten me toe om de kloof op te wandelen", of "Mijn armen lieten me mijn kind knuffelen." In het begin kan het moeilijk zijn, maar het zal gemakkelijker worden door te oefenen.
- Maak je social media-feed schoon. We worden allemaal dagelijks overspoeld met beelden en berichten die de nadruk leggen op slankheid en/of het bereiken van een ideale lichaamsbouw. Om deze berichten tegen te gaan, is het belangrijk om berichten te vinden die de acceptatie door het lichaam en de opname van een reeks instanties ondersteunen. Lees in plaats daarvan body-positive blogs en volg body-positive rolmodellen. Enkele uitstekende posts zijn Body Image Booster: 5 Ways To Strengthen Your Self-Respect van Margarita Tartakovsky en What the Dying Regret van Kerry Egan. Misschien wil je een lichaamspositief Pinterest-bord maken. Het is ook een goed idee om te stoppen met het volgen van sociale-mediasites die het dunne of fit-ideaal promoten.
- Koop nu kleding die past. Veel mensen verzetten zich tegen het kopen van kleding die past en dragen vormeloze kleding of bungelen zichzelf met de beloning van winkelen of passen in oude kleding "wanneer ze afvallen". Deze misplaatste oefening vergroot de ellende in het heden en doet niets om de motivatie te vergroten. Koop in plaats daarvan in ieder geval een paar basisitems die nu passen en waar je je goed bij voelt. De meeste mensen merken dat ze hierdoor meer zelfvertrouwen krijgen en angst en zelfminachting verminderen bij het aankleden.
- Daag vermijding uit en stop met lichaamscontrole. Vermijding en lichaamscontrole zijn betrokken bij het voortbestaan van eetstoornissen. Vermijding kan het volledig bedekken inhouden, weigeren om geschikte kleding te dragen voor de situatie (het dragen van een hoody in de zomer, weigeren om een korte broek of mouwloze top te dragen op een zomerdag, weigeren om te zwemmen vanwege angst voor het dragen van een badpak) of volledig vermijden van artsen die ze zouden kunnen wegen. Lichaamscontrole is het herhaaldelijk controleren van iemands vorm en gewicht en neemt verschillende vormen aan, van herhaald wegen, meten (met een meetlint of door aanraking) of obsessieve controle in de spiegel. Vermijding en lichaamscontrole bestendigen alleen de angst. Het doel moet matiging zijn. Degenen die vermijden, moeten blootstelling oefenen, en degenen die obsessief controleren, moeten stoppen. Als controleren een probleem is, probeer dan het aantal keren dat u controleert bij te houden en probeer dat dan geleidelijk terug te brengen. Blootstelling kan ook geleidelijk zijn. Men kan bijvoorbeeld eerst mouwloze shirts gedurende langere tijd in het appartement dragen voordat men zich uiteindelijk naar buiten waagt om ze te dragen.
- Handel tegen het dunne ideaal. Enkele van de meest effectieve preventieprogramma's voor eetstoornissen, zoals The Body Project, zijn gebaseerd op het principe van cognitieve dissonantie. Cognitieve dissonantie is het idee dat wanneer attitudes en gedrag met elkaar in conflict zijn, een persoon ongemak ervaart en probeert attitudes af te stemmen op gedrag. Individuen worden aangemoedigd om deel te nemen aan activiteiten die actief weerstand bieden aan culturele druk in de richting van het dunne ideaal. Dergelijke activiteiten omvatten het schrijven van een brief aan een leeftijdsgenoot of een jong meisje die haar aanmoedigt om een meer divers aanbod van schoonheid te omarmen of het schrijven van een brief aan een bedrijf dat zich schuldig heeft gemaakt aan dikmakend of dun-centrisch gedrag waarin wordt uitgelegd waarom dat je stoort.
- Verander negatieve lichaamstaal. Het aangaan van typische "dikke praat" - negatieve en veroordelende opmerkingen of gesprekken die gericht zijn op gewicht en uiterlijk - is schadelijk voor het lichaamsbeeld. Het vermijden van dergelijke oordelen (bijv. "Ik ben zo dik!") kan het lichaamsbeeld verbeteren. Overweeg een belofte te doen om geen vette praat te doen.
Een woord van Verywell
Er zijn talloze bewegingen die suggereren dat mensen moeten streven naar liefde voor hun lichaam. Dit is misschien niet mogelijk. Een redelijker doel voor sommigen zou kunnen zijn ernaar te streven hun lichaam te waarderen en te accepteren. Het lichaamsbeeld zal waarschijnlijk niet verbeteren zonder inspanning, en de bovenstaande activiteiten moeten in de loop van de tijd worden uitgevoerd. Het verbeteren van het lichaamsbeeld is een geschikt doel voor therapie, ongeacht of een persoon een eetstoornis heeft of niet. Als het zelfstandig toepassen van deze strategieën na verloop van tijd niet helpt en het lichaamsbeeld een negatief effect heeft op het algehele welzijn of het dagelijks functioneren, aarzel dan niet om hulp van een professional te zoeken.
Hoe om te gaan met de negatieve gedachten die gepaard gaan met ongeordend eten?